To nie będzie zwykły, turystyczny rejs. W czasie Tall Ship Races nie ma miejsca na niepotrzebne manewry, „podpływanko” i miękką grę, dlatego dla tych, którzy zdecyduję się popłynąć, będzie to niezła szkoła żeglarstwa. Co nie znaczy, że nie będzie przyjemnie :). Ponadto niepowtarzalnych wrażeń, doświadczeń i kontaktów dostarczą nam towarzyszące regatom imprezy – zarówno te oficjalne, jak i alternatywne.

    Rozpoczynamy we francuskim Saint Malo. Położone na skale, gęsto zabudowane, otoczone szczelnie murem „gniazdo korsarzy” wydaje się nieco niedostępne, a przez to tym bardziej pociągające. Choć w czasie II Wojny Światowej bardzo ucierpiało, zostało odbudowane z taką pieczołowitością, że znów czuje się tam jego niesamowitą historię: klimat Celtów i później chrystianizujących te okolice zakonników, a także budzące dreszcz emocji wspomnienie po wielkim korsarzu Robercie Surcouf. Niezwykłą atmosferę tego miejsca spotęguje jeszcze obecność największych żaglowców, w których towarzystwie rozpoczniemy regaty.

    Kiedy dotrzemy do Lizbony? To zależy od wiatru, pogody, szczęścia i załogi. Mamy daleko, ale grunt, że na miejscu oprócz atrakcji zapewnionych przez organizatorów Tall Ship Races, czeka nas wiele ciekawych miejsc w samym mieście. Stara część portugalskiej stolicy podzielona jest na dolne i górne miasto, pomiędzy którymi można poruszać się zabytkowym tramwajem (staruszek dzielnie wspina się na wzgórza o nachyleniu trzydziestu stopni). Warto zwiedzić także nową dzielnicę wybudowaną na Expo, a szczególnie największe w Europie oceanarium. Poza tym już sama włóczęga po stolicy muzyki fado wprawia w lekko nostalgiczny, ale wakacyjny nastrój, odczuwalny tylko tutaj.